باقلا

باقلا

  • نام عربی: الباقلا

  • نام اردو: باقلا

  • نام انگلیسی:   Fabaceae                   از خانواده:   Broad Bean

  • نام علمی: Vicia   faba

  • نام های دیگر: باقالی، جرجر، فول     از خانواده: Fabaceae681733

باقلا

ماهیت:

باقلا دانه میوه گیاه یک ساله است که ارتفاع آن به یک و نیم متر می رسد و از حبوبات به شمار می آید.

ساقه اصلی این گیاه، انشعابات کمی دارد، نسبتا کلفت، و سطح مقطع اش مربعی شکل است. برگهای گیاه باقلا

بزرگ، پهن، بیضی گون و گاه لوزی شکل و نوک دارند و توسط دمبرگی بسیار کوتاه و گاه بدون دمبرگ، مستقیما به

ساقه اصلی متصل اند. گل های این گیاه سفید رنگ و درشت، و دارای سه گلبرگ اند؛ یکی از گلبرگ ها، بزرگتر و

شبیه صفحه ای سفید رنگ و بیضی شکل است که روی آن رگه هایی قهوه ای مایل به سیاه دیده می شود؛ اما دو

گلبرگ دیگر، کوچک ترند و میان گلبرگ بزرگ تر، روبروی هم قرار گرفته اند و لکه های سیاه و درشت دارند. غلاف میوه

گیاه باقلا، سبز، کشیده، و سرآن نوک دار و کمی کج است. سطح این غلاف،پوشیده از کرک هایی بسیار ریز است و

درون آن، رشته هایی سفید رنگ و نرم وجود دارد. هر غلاف،معمولا حاوی چهار تا شش دانه باقلاست. دانه های باقلا

، کمی پهن، بیضی شکل و حدودا به اندازه یک بند انگشت هستند که بر سر هرکدام از آنها، زائده ای هلالی شکل،

شبیه ناخن چیده شده قرار دارد. دانه های باقلا شامل دو لپه به هم چسبیده اند.

تشابه و تقلب:

غلاف باقلا به غلاف ترمس شباهت دارد.

محل رویش:

بومی مناطق خاورمیانه، چین، ایران و ترکیه.

کاشت، داشت و برداشت:

تکثیر باقلا از طریق کاشت دانه های آن صورت می گیرد؛ به این ترتیب که دانه ها را دی تا

بهمن ماه در خزانه، و یا اسفند تا فروردین، مستقیما در مزرعه اصلی و در هوای آزاد می کارند.

فاصله خطوط کاشت،باید 30 تا 40 سانتی متر باشد و در هر سوراخ، چند دانه انداخته شود.

اجزای مورد استفاده و مشتقات: برگ، گل، دانه میوه و غلاف میوه.

مواد تشکیل دهنده:

در هر صد گرم دانه باقلای نرسیده سبز، 72 گرم آب، 8/4 گرم پروتئین، 0/4 گرم مواد چربی، 15/8

گرم کربوهیدرات، 1/1 گرم کلسیم، 27 میلی گرم کلسیم، 157 میلی گرم فسفر، 2/2 میلی گرم آهن،

4 میلی گرم سدیم،

0/28 میلی گرمب2، 1/6 میلی گرم ب3 و 30 میلی گرم ویتامین C  وجود دارد.هر صد گرم دانه باقلا رسیده و خشک شده

، حاوی9/11 گرم  آب، 25 گرم پروتئین، 7/1 گرم مواد چربی، 52 گرم کربوهیدرات،3/1 گرم خاکستر،

102 میلی گرم کلسیم، 391 میلی گرم فسفر، 7/1 میلی گرم آهن، 0/02 میلی گرم آرسنیک، مقداری سدیم و پتاسیم،

70 واحد بین المللی ویتامین آ،  0/5میلی گرم ویتامین ب1 ،0/3میلی گرم ویتامین  B2و  5/2 میلی گرم ویتامین  B3و

ویتامین C  است . در دانه باقلا، ال تایروزین، ال دی اکسی فنیل آلانین، ویسین، کونویسین و مواد آلبومینئیدی یافت

می شود. در ریشه ضخیم و تازه این گیاه، اسید گلیسیریک وجود دارد.

 طبیعت

  • باقلای تازه در درجه اول سرد و تر است. باقلای خشک در درجه اول سرد و درجه دوم خشک است، با رطوبت

  • فضیله. گل باقلا گرم و مایل به اعتدال است.

  • نفع خاص: تحلیل اورام و نضج مواد.

  • افعال و خواص: باقلا، مغذی، مقوی بدن، مقوی مغز استخوان، مسمن، منقی سینه و ریه، ملین حلق، منفث بلغم،

  • مدر، زود هضم و مبهی است. پوست باقلا، مجفف و قابض می باشد. گل باقلا، مسکن حرارت مغز و مدر است.

باقلای کهنه از باقلای تازه، نفخ کمتری دارد و نفخ باقلا مقشر از باقلای با پوست، کمتر است؛

ولی باقلای خشک از همه نفخکمتری دارد. باقلا، سرفه، زخم امعاء، اسهال، قی، نزله و زکام را بهبود می بخشد.

آب باقالای پخته شده، مفتح سدد،مولد شیر و ملین حلق است و از تولید سنگ مثانه جلوگیری می کند.

خوردن باقلای پخته شده در آب و سرکه به همراه پوست، اسهال ناشی از زخم امعاء، و اسهال مزمن

را التیام می بخشد.خوردن کمی آرد باقلا به همراه روغن بادام شیرین و قند، برای سرفه و خشونت سینه

و حلق مفید است.

ضماد آرد باقلا و سرکه، به درمان جوش و دمل کمک می کندو باعث تنقیه چرک آنها می شود.

ضماد آرد باقلا و آرد جو که با سرکه و نعناع پخته شده باشد، برای ورم پستان ناشی

از انجماد شیر، و ضرب خوردگی نافع است. ضماد آرد باقلا با شنبلیله و عسل، ورم بنا گوش

و زیر چشم را بهبود می بخشد. ضماد آرد با باقلا با کندر،گل محمدی و سفیده تخم مرغ،

برای برآمدگی حدقه چشم نافع است. ضماد آرد باقلا با گل ختمی، به تحلیل ورم بیضه و اورام

گرم کمک می کند. ضماد آرد باقلا با عسل و شیر، برای لکه های صورت مفید است.

ضماد درون لپه باقلا، خون ریزی ناشی از زاتلو، خونریزی های سطحی و گزیدگی سگ ها را التیام می بخشد.

اگر موی قسمتی از بدن را بگیرید و باقلای کوبیده شده را بر آن قسمت ضماد کنید، تکرار این کار، از رویش مجدد

مو جلوگیری می کند. ضماد برگ و غلاف باقلا، برای سوختگی و بهق مجرب است.اگر گل باقلارا در هاون قلعی

بسابید و در آفتاب خشک کنید، خضابی مفید خواهد شد.

مضرات:

زیاده روی در خوردن باقلا، نفخ، سنگینی سر، فساد ذهن، انسداد، ایجاد بخار، خواب های آشفته و خارش بدن

را موجب می شود.مصلحات و تدابیر: برای مصرف باقلا، باید ابتدا آن را مقشر کنید؛ سپس در آب بجوشانید؛

آنگاه آب آن را دور بریزید و با روغن بادام شیرین و ادویه

گرم مثل آویشن، مرزه، فلفل سیاه، دارچین، میخک، پونه و گلپر میل کنید.

بر گرفته از کتاب : دایره المعارف طب سنتی/ مفردات

مولف: سید محمد علی سید نظری صفحه: 171 الی 173

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا