تصویر آمله - آمله

آمله

آمله

 

نام عربی: الاملج

نام اردو: آمله

نام انگلیسی: cherry plum

نام علمی: prunus cerasifera از خانواده: Rosaceae

نامهای دیگر: اونلا

 

ماهیت:

آمله میوه درختی است که ارتفاع آن به هشت متر میرسد. تنه درخت آمله مایل به خاکستری است و معمولا از نزدیکی زمین منشعب می شود.

برگ های این درخت، مرکب هستند و شامل برگچه های بیضی شکل و بسیار کوچک اند که به صورت دمبرگ و به صورت متقابل رشد می کنند.

گل های درخت آمله، کوچک و زرد رنگ هستند و هر یک شش گلبرگ بیضی شکل و کشیده دارند که به صورت خوشه ای می رویند.

میوه درخت آمله، سبز کم رنگ و مایل به زرد، کروی شکل، به اندازه گردو، ترش مزه و گس است.

میوه آمله پس از خشک شدن، چروک میخورد و سیاه می شود.

درون این میوه، هسته ای تقریبا کروی شکل قرار دارد که بر سطح آن، شش خط برجسته، و درون آن، شش مغز دیده می شود.

تشابه و تقلب:

برگ های درخت آمله، شباهت بسیار زیادی به برگ های درخت تمر هندی دارد.

محل رویش:

هند، پاکستان، نپال، میانمار، جنوب چین، مالزی، شمال استرالیا، تایلند، اندونزی و لائوس.

اجزای مورد استفاده و مشتقات:

میوه و روغن میوه.

مواد تشکیل دهنده:

در میوه درخت آمله، روغن ثابت، فسفاتید، اسانس، 6/3 درصد اسید فلامبلیک، 6 درصد لیپید، 5 درصد اسید

گالیک، 5 درصد آمبولیکول، فیلامبلین، مقدار بسیار زیادی ویتامین C و تانن وجود دارد. تانن موجود در میوه آن، حاوی اسید گالیک،

اسید الاجیک و گلوکز است. پوست درخت آمله، اسید موسیک و مقدار بسیار زیادی تانن دارد.

طبیعت:

درجه اول سرد و خشک.

نفع خاص:

تقویت معده، تقویت مو و سیاه کردن مو.

افعال و خواص:

آمله، قابض، مقوی اعضای رئیسه، مقوی امعاء، مقوی رحم، مقوی چشم، مقوی اعصاب

و حافظه، مبهی، مجفف، مشهی، مصفی خون، مسکن حدت صفرا، مسکن حدت خون و مسکن عطش است.

آمله، بیماریهای مالیخولیا، فراموشی، فلج، استرخاء، قی، خون بواسیر، خون ریزی و لقوه را بهبود می بخشد و سودا و بلغم را از بدن خارج می کند.

خوردن آمله با عسل یا مربای عسلی آن، برای رفع استرخای، فلج و لقوه مفید است و مانع صعود بخارهای معده به سمت سر می شود.

مربای آمله مزاج را لینت می دهد و برای بهبود بواسیر مفید است.

خوردن سفوف آمله خشک با عسل، به رفع ترشحات رحم کمک می کند.

چکاندن آب آمله در چشم برای همه بیماری های چشم مفید است.

آمله و روغن آن، رنگ مو را سیاه و ریشه اش را قوی می کند.

ضماد آمله خشک بر روی پیشانی، برای قطع خون ریزی بینی مفید است.

نشستن در آب آمله، استرخاء مقعد را بهبود می بخشد.

غرغره جوشانده آمله و شیرین بیان، برای ورم حلق و بیماری های گلو مفید است.

مقدار مصرف:

سه تا پنج ماشه.

مضرات:

طحال. آمله، باعث قولنج می شود.

مصلحات و تدابیر:

عسل برای طحال، روغن بادام شیرین برای قولنج.

بدل:

هلیله کابلی.

بر گرفته از کتاب :

دایره المعارف طب سنتی/ مفردات

مولف ؛ سید محمد علی سید نظری

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا