نام فارسی:زنجبیل

نام عربی: الزنجبیل

نام اردو: ادرک

نام انگلیسی:    Ginger

نام علمی:   zingeber  officinale                            از خانواده:   zingiberaceae

نام های دیگر: زنجفیل

ماهیت:

زنجبیل ساقه زیرزمینی گیاهی پایاست که ارتفاع آن به یک متر می رسد.

ساقه های گیاه زنجبیل نسبتا ضخیم اند و سطح مقطع شان دایره ای شکل است.

برگ های گیاه زنجبیل، کشیده، تقریبا بیضی شکل و نوک دارند و بدون دمبرگ و به صورت متناوب نسبت به ساقه ها رشد می کنند.

در بالاترین قسمت هر ساقه گل دهنده این گیاه، قسمتی بیضی گون می روید که در آن فلس هایی بیضی شکل و نوک دار و به صورت

تودرتو رشد می کنند. گل های گیاه زنجبیل، میان برخی از این فلس ها می رویند. هر گل زنجبیل از چهار گلبرگ تشکیل شده است؛ سه گلبرگ آن سفید کشیده و نوکدار است و گلبرگ دیگر، قرمز و زبانه ای شکل می باشد و میان گلبرگ های دیگر قرار دارد.

ساقه های زیرزمینی گیاه زنجبیل، نسبتا ضخیم، متورم و پرگره است و از بخش های گوناگون آن، ساقه های جدید رشد می کند. رنگ زنجبیل تازه، سفید و با لکه های صورتی استة؛ ولی پس از خشک شدن، خاکی کم رنگ می شود. رنگ مغز زنجبیل، زرد است. زنجبیل، رایحه ای معطر و غلیظ، و طعمی تند دارد.

بهترین زنجبیل، دارای تکه هایی بزرگ، سفید، بی ریشه و کاملا رسیده است.

تشابه و تقلب:

ساقه زیرزمینی تازه زنجبیل به خولنجان تازه شباهت دارد.

محل رویش:

چین، هخند و پاکستان.

کاشت، داشت و برداشت:

تکثیر زنجبیل از راه کاشت بخشی از غده زیرزمینی جوانه دار آن انجام می شود.

مواد تشکیل دهنده:

در زنجبیل، پتاسیم اگزالات، نشاسته و یک تا سه درصد اسانس روغنی فرار وجود دارد. این اسانس دارای ترپن، کامفن، دکستروکامفن،

سسکی ترپن، زینجبرن، فلاندرن، زینجیبرول، زینجرون، سینئول، سیترال، بورنئول، جین جرول و شوگائول است.

طبیعت:

زنجبیل تازه در درجه سوم گرم و درجه اول خشک است. زنجبیل خشک در درجه سوم گرم و درجه دوم خشک است، با رطوبت فضیله

نفع خاص:

تقویت معده و نیروی هاضمه، تقویت باه، تحلیل ریاح

افعال و خواص:

زنجبیل، مقوی کبد، مفتح سدد کبد، مقوی قوت حافظه، ملین، تریاق سموم حیوانی و مسکن عطش بلغمی است.

زنجبیل، بلغم و رطوبات غلیظ و چسبیده به سطح معده و امعاء را خشک و دفع می کند، اخلاط غلیظ و رطوبات اضافی مغز و حلق را بیرون می راند و برای

فلج، کرم معده، یرقان سدی،تقطیرالبول ناشی از سردی، ضعف دستگاه ادراری و اسهال ناشی از فساد غذا مفید است. خوردن زنجبیل با نبات و کندر، به دفع رطوبت اضافی

معده کمک می کند. خوردن زنجبیل با زرده تخم مذغ آب پز عسلی، مولد و مغلظ منی است. خوردن زنجبیل با خولنجان و پسته، بسیار مکبهی است. خوردن زنجبیل با تربد،

رطوبات زائد را از مفاصل بیرون می کشد.

نگه داشتن زنجبیل در دهان، عطش بلغمی را برطرف می کند. اکتحال زنجبیل، به رفع تاریکی چشم، سبل و بیاض کمک می کند. ضماد یک حصه زنجبیل و دو حصه اسفند،

مقوی اعضاء و محلل ریاح است و کزاز، بواسیر، دردهای سرد، ورم های بلغمی و ورم بیضه را بهبود می بخشد. ضماد خمیر زنجبیل تازه، داءالثعلب، ورم های ریحی، ورم های

سرد و بلغمی و دردهای سرد را برطرف می سازد.

روغن زنجبیل برای درمان دردهای مفصلی سرد مجرب است.

مقدار مصرف:تا دو درهم.

مضرات:حلق

مصلحات و تدابیر:عسل و روغن بادام شیرین

بدل:دارفلفل

مولف: سید محمد علی سید نظری.

کتاب: دایره المعارف طب سنتی/ مفردات

صفحه: 486 تا 488

وزن 100 g

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “پودر زنجبیل”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید
ما معمولاً در چند دقیقه پاسخ می دهیم
اسکرول به بالا