آلو
آلو

آلو

نام فارسی: آلو

نام عربی: الاجاص

نام انگلیسی: Plum

نام علمی: Prunus Domestica  از خانواده: Rosaceae

 

ماهیت

میوه درختی است که ارتفاع آن به پنج متر می رسد.  بسیار به درخت هلو و زردآلو شباهت دارد.

آلو، گونه های بسیاری دارد، ولی چهار گروه آن معروفترند : آلو بخارا، آلو زرد، آلو سیاه و آلو جنگلی.

تنه درخت هر چقدر پیرتر شود، تیره تر می شود.

برگ ها تقریبا بیضی شکل و مایل به لوزی هستند و کناره شان دندانه دار و اره ای مانند است.

گل های آن، سفید رنگ هستند که هر یک پنج گلبرگ بیضی شکل و کاملا جدا از هم دارد.

میوه درخت آلو، کروی شکل است و شیاری عمیق در یک سمت وجود دارد. میوه آلو بخارا تا وقتی از درخت چیده نشده، قرمز است؛ ولی پس از چیده شدن، خشک و کمی تیره می شود.

طعم میوه آلو زرد و آلو سیاه، شیرین یا ملس است؛

اما گونه جنگلی ترش و از بقیه گونه ها کوچکتر است. وسط میوه، هسته ای سفید، نسبتا پهن، بیضی شکل و نوکدار وجود دارد.

بهترین نوع این میوه زرد رنگ و بزرگ است.

 

تشابه و تقلب 

گل و برگ درخت آلو به درخت آلوچه و سیب ، شباهت بسیار دارد.

 

محل رویش

هند، پاکستان و ایران در استانهای آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، خراسان و گیلان.

 

کاشت، داشت و برداشت آلو

تکثیر آن بسیار ساده است و به آسانی از راه کاشت هسته، قلمه زدن، خوابانیدن شاخه یا پیوند زدن انجام میشوند.

 

اجزای مورد استفاده و مشتقات

برگ، میوه و صمغ درخت.

 

مواد تشکیل دهنده آلو

در قسمت درونی چوب، دی هایدروکمپفرید وجود دارد و پوست این درخت حاوی حدود سه درصد تانن است.

در میوه تازه، اسید مالیک، اسید سیتریک، اسید سوکسینیک، اسید سالیسیلیک، 3 تا 4 درصد کربیوهیدرات وجود دارد.

میوه خشک شده آن، حاوی حدود 4 تا 5 درصد کربوهیدرات وجود دارد.

میوه خشک شده آن، حاوی حدود 40 درصد قندو 15 تا 18 درصد کربوهیدرات است.

در مغز هسته این میوه، ماده ای چرب و گلوکوزید آمیگدالین یافت می شود.

درصد گرم آلوی تازه پخته شده، 78 تا 80 گرم آب، 0/5 گرم پروتئین، 12 تا 19 گرم قند و سایر کربوهیدراتها، 299 میلی گرم پتاسیم، 12 میلی گرم کلسیم، 17 میلی رگرم فسفر، 0/5 گرم آهن، 1 میلی گرم سدیم، 300 واحد بین المللی ویتامین آ  و 0/03 میلی گرم ویتامین ب1 ، 0/03 میلی گرم ویتامین ب2 ، 0/5 میلی گرم  ب3 و 5 میلی گرم ویتامین  وجود Cدارد .

 

طبیعت

آلو جنگلی در درجه اول سرد و تر، آلو بخارا و آلو سیاه در درجه اول سرد و درجه دوم تر، و آلو زرد در درجه دوم سرد و تر است.

 

نفع خاص 

تسکین حدت صفرا و خون.

 

افعال و خواص

میوه تازه ی آن ، ملین امعاء است. آلو بخارای خشک، مشهی می باشد.

برگ این درخت ، مخرج کرم شکم و ملین امعاء است.

صمغ درخت آن، ملطف و قاطع بلغم می باشد.

قلیل الغذاست و سرد و گرم ، تب های صفراوی، تشنگی و خارش بدن را بهبود می بخشد و التهاب و حرارت قلب را تسکین می دهد.

آلو شیرین در بیرون راندن صفرا، از سایر آلوها موثرتر و برای معده های گرم مفید است.

خوردن این میوه پیش از غذا، برای هاضمه مفید می باشد؛ ولی سرد مزاجان باید اول مشکلات معده اصلاح شود.

برگ آن، تب های صفراوی، تب های دموی، سرسام، سردرد و حالت تهوع را بهبود می بخشد.

غرغره جوشانده برگ آن برای مشکلات لوزه، زبان کوچک و ورم حلق مفید است، لثه ها را محکم می کند و نزله را از بین می برد.

ضماد کردن برگ آلو بخارا زیر ناف، برای دفع کرم های روده بسیار مفید است.

 

مقدار مصرف

هفت عدد آن ملین و پانزده عدد آن مسهل است.

 

مضرات

مغز، معده سرد، و افراد سوداوی مزاج.

 

مصلحات و تدابیر 

عناب برای مغز؛ گلقند و سکنجبین برای معده؛ عسل، کندر و مصطکی برای سردمزاجان.

 

بدل

تمر هندی

 

بر گرفته از کتاب دایره المعارف طب سنتی (مفردات)

مولف ؛ سید محمد علی سید نظری